Ölüm...
Gerçekten ne kadar yalın bir ad takılmış bu olaya...
Ne yazacağımı nerden başlayacağımı bilemiyorum...
Hala ellerim titriyor.Sanki içim dolup dolup tekrar taşıyor...
Bu gün malum kapalı ortamlarda sigara yasak.Bizim iş yerinin bahçeside müsait.Yeşillik güzel ve sessiz,tek kusuru hemen karşısında cenazelerin teslim edildiği bir kapı olması olan alan var.
Sabah hiç birşeyden habersiz orada oturmuş dinlenirken kalabalık dikkatimi çekti.Baktım herkes tanıdık personel arkadaşlar.İşte ben öylece bakakalmışken ufak belkide 7-8 yaşlarında bir çocuk nasılda ağlıyor belkide ağlayamıyor anlatamıyor duygularını...
Yanında yakınları az ilerideki banka onu oturtmuşlar sakinleştirmeye çalışıyorlar.
Öğreneyim dedim kim ne olmuş,nasılmışş çocuk çok etkiledi beni...
İçeri geçtim hızlı adımlarla o çocuğu daha fazla öyle görmeyi yüreğim kaldırmadı...
Meğerse dünya tatlısı bir personel bayan arkadaşın eşiymiş vefat eden.Tek çocukları vardı.(vardı yazmak zor geldi :( )Adamcağızın daha bir ay öncesine kadar hiç birşeyi yokmuş.İşte erken teşhisin faydaları diyebilmek isterdim.Belki de uzun zamandır varmış ama farkedilememiş...
Lösemi hastası olan kişi bir ay önce hastaneye yatırılmış yapılacak bir şey kalmadığı gerekçesiyle taburcu edilmiş.Gece evinde ex olan hastayı apar topar acil servise getirmişler ama nafile.
Daha ömrünün baharında 29 yaşında,çalışıp didinen,kısa zamanda eşi ile birlikte 2 katlı ev yaptıran ve tam o evin rahatlığını yaşamaya başlayacakken hayattan kopuvermiş.
dün başladım yazmaya yani 09.07.2009 da ama daha fazla devam edemedim.Evet bu gün sabah bitirmeye karar verdim.
Demekki sabahtan akşama kimseyi incitmemek lazım.Hiç sevmediğiniz hoşlanmadığınız bir kişde olsa yarın görüp göremeyeceğinizi Allah'tan başka kimse bilemez.
İşte ne yazıkk ki öyle dünya tatlısı bir arkadaşım eşini kaybetti.Kendisi genç yaşında yalnız biricik oğluda babasız kaldı.
Babasız olmanın ezikliğini umarım yaşamaz ama şimdiden başlamış duyduğumuza göre sorunlar.Ev alırken bir çok borç altına giren çift beraber çalışıp kazanıp ödüyorlarmış.Tabi şimdi durumlar değişti.Tek kaldı arkadaşım hayatta.Ben inanıyorum ki En kısa zaman da ona burda hep beraber yardımcı olacağız.Şimdiden başladık yardım toplama fikirleri üretmeye.
Hala ona başın sağolsun diyemedim sanırım uzun bir süre de karşılaşmak istemiyeceğim.Eşine Allah'tan rahmet kendisine ve evladına da sabır diliyorumm
Babasığmazsın bilirim bir kaç mısraya,
anlatmak isterim seni dünyaya,
acelen neydiki uçtun semaya,
mezarının başında ağlarım baba,
gururu sevgiyi senden öğrendim,
mis gibi kokunu özledim baba,
bu kadar genç yaşda ölmemeliydin,
hasretin ciğerimi deliyor baba,
bu kadar acıya nasıl dayandın,
sabırlı olmayı öğrettin baba,
bu koca dünyaya neden sığmadın,
geride bıraktın bizleri baba,
hastane yolları kaderin oldu,
yanında biz varız üzülme baba,
o kanser illeti ecelin oldu,
mevladan ümitler kesilmez baba,
sen gittin kimsemiz kalmadı şimdi,
bizi terketmeye hakkın yok baba,
dostum dediklerin düşmandır şimdi,
iyiki namerdi görmedin baba,
ağlarım gizlice sensiz günlerde,
faydasız bilirim ağlamak baba,
yaşamak isterdin sende bizlerle,
sensizken mutsuzuz inanki baba,
siğaran elinde kaşların çatık,
nasılda sevDİğini gizlerdin baba,
bir dilim ekmeğe soğanı katık,
çayıda çok fazla severdin baba,
.gif)
